این شب های سرد زودگذر هم،
به تو معتاد شده اند!
پ.ن: اما دارند می میرند بدون تو !
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 2:46 توسط Sir Gray
برف هم باريد!
و من،
معتاد شده ام ...
به اين شب هاي سرد زود گذر!!...
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم آذر 1386ساعت 18:25 توسط Miss Colorful
چه حسادت خوبی!
شاید دفعه بعد برف ببارد.
...
در این گوشه دنیا هیچ خبری نیست،
زندگی همرنگ من شده است.
+ نوشته شده در شنبه دهم آذر 1386ساعت 12:13 توسط Sir Gray
مرا بوسیدی...
آسمان حسادت کرد...
و...
اولین باران پائیزی باریدن گرفت...
-----------
این همه شلوغی برای یک بوسه؟!
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام آبان 1386ساعت 16:51 توسط Miss Colorful
بنزین هم که تمام می کردم می آمدم...
حتی اگر شده پیاده!
راستی چرا اینقدر همه جا شلوغ است؟
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم آبان 1386ساعت 12:29 توسط Sir Gray
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم آبان 1386ساعت 19:32 توسط Miss Colorful
اوه...
می دانم که دیر شده است!
توی ترافیک زندگی مانده بودم.
نزدیک تر بیا، از آنجا که گرم نمی شوی.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم آبان 1386ساعت 19:41 توسط Sir Gray
خاکستری!
دوست خوب من!
سیگارت را روشن كن!
بگذار کمی گرم شویم!
.
.
.
تازه می فهمم!
پائیز آن شب ، بهاري بود كه عاشق شده بود...
+ نوشته شده در یکشنبه بیستم آبان 1386ساعت 6:38 توسط Miss Colorful
سکوت هم به اندازه من خاکستری است...
و سرامیک کفپوش خانه نیز،
انگار موجی از ارواح خاکستری روحم را احاطه کرده اند!
این خاصیت پاییز است.
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم آبان 1386ساعت 21:15 توسط Sir Gray
دیشب;
پائیز بود...همه چیز فرو ریخت!
سرد بود...زمستان بود...
فاجعه بود...دستانم را بخار دهانم گرم کرد...
منتظر نماندیم...
شايد بهار هم مي آمد...
+ نوشته شده در جمعه هجدهم آبان 1386ساعت 18:58 توسط Miss Colorful
یک شب سرد پاییزی...
از قهوه داغ هم فراموش کردیم!
باور کردنی هم نبود.
+ نوشته شده در جمعه هجدهم آبان 1386ساعت 16:4 توسط Sir Gray
نع!
باورم نمی شود...
حرفهایمان آنقدر سرد بود که;
ذغال بلال فروش هم گرممان نکرد...
+ نوشته شده در جمعه هجدهم آبان 1386ساعت 12:54 توسط Miss Colorful
من با ذهن نیمه مغشوش خویش
می بینم، می شنوم، احساس می کنم
و احتمالاً کمی هم، نه زیاد...
می فهمم!
+ نوشته شده در جمعه هجدهم آبان 1386ساعت 9:13 توسط Sir Gray
این روزها ;
سلول های خاکستری قلبم درد می کنند!!
مغزم 71 بار در دقیقه میزند!!!
حتی چشم هایم هم دیگر خوب نمی شنوند...
آه...
این یعنی زندگی ...
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم آبان 1386ساعت 6:22 توسط Miss Colorful
گاهی وقت ها خودمان را گم می کنیم.
میان آنچه باید باشیم و آنچه می خواهیم...
زندگی یعنی این!
راستی آفتاب وقتی بر همه می تابد اسمش آفتاب است!
+ نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم آبان 1386ساعت 1:32 توسط Sir Gray
كم رنگ يا پرنگ!
رنگي يا سياه و سفيد!
چه توفيري دارد؟!
...
آفتاب هم در این همه، همهمه ذوب می شود...
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آبان 1386ساعت 15:21 توسط Miss Colorful
جمعیت بیچاره...
هرچقدر تعدادشان بیشتر می شود،
کم رنگ تر می شوند!
تو خورشیدی یا یک دوشیزه رنگی؟!
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آبان 1386ساعت 0:5 توسط Sir Gray
هوا دو نفره هم که باشد;
جمعیتی در تو است،
که آسوده ات نمی گذارد...
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 16:30 توسط Miss Colorful
دو تا آبنبات چوبی رنگی...
دو تا آدم... یکی خاکستری... یکی رنگی!
چه هوای خوبی.
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 11:15 توسط Sir Gray
باران که ببارد ;
خیس که بشوی ;
.
.
.
.
رنگ هایم میرود...
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آبان 1386ساعت 13:34 توسط Miss Colorful